Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και ασύμμετρη πληροφόρηση των επενδυτών

Του Αντώνη Τάντουλου 

Οι δυο ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί που έλαβαν χώρα την περασμένη Παρασκευή κατά την δημοσιογραφική ορολογία «πέρασαν στα ψιλά» κάτι που ήταν βεβαίως  αναμενόμενο μια και δεν αφορούσαν κάποια «πρώτη κατοικία», αλλά  εμπορικά κατά κύριο λόγο ακίνητα, με επισπεύδων και στις δυο περιπτώσεις Ελληνική τράπεζα. Εντύπωση προκαλεί ωστόσο αλλά και ένα εύλογο ερώτημα, το γεγονός πως γύρω από την όλη διαδικασία δεν δόθηκαν περεταίρω πληροφορίες αναφορικά με την έκβαση των δυο πλειστηριασμών με την αιτιολογία πως για λόγους προσωπικών δεδομένων, για τον τελικό πλειοδότη (αν υπήρξε) όπως και το ποσό, μπορούν λαμβάνουν γνώση μόνον όσοι έχουν έννομο συμφέρον και ανακοινώνεται μόνο από τον συμβολαιογράφο που διενεργεί τον κάθε πλειστηριασμό.

Ουσιώδης παράμετρος

Συγκεκριμένα το ερώτημα έγκειται στο ότι από την στίμη που ένα ακίνητο «βγαίνει στο σφυρί» από μια οποιαδήποτε τράπεζα και οι τράπεζες έχουν μερικές χιλιάδες μετόχους, αυτοί έχουν ή δεν έχουν έννομο συμφέρον ώστε να γνωρίζουν για την έκβαση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη πως πρόκειται για μια ουσιώδη παράμετρο που είναι ικανή να κρίνει την οικονομική πορεία των χρηματοπιστωτικών ομίλων. Με την επισήμανση πως αναφερόμαστε όχι στο όνομα του εκάστοτε πλειοδότη, αλλά στο κατά πόσο οι πλειστηριασμοί αποβαίνουν γόνιμοι, σε ποια τιμή, αλλά και στο κατά πόσο ο αγοραστής είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, η ακόμη και ίδια η τράπεζα που εκπλειστηριάζει το ακίνητο.

Η ρύθμιση του 4%

Υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ του bankwars.gr οι ελληνικές τράπεζες έχουν δικαίωμα βάση μιας ρύθμισης που εκκρίθηκε από την ΕΚΤ να μπορούν να αγοράζουν οι ίδιες έως το 4% των ακινήτων που προωθούν στην διαδικασία του πλειστηριασμού προκειμένου να στηρίξουν τις τιμές αν το κρίνουν απαραίτητο.   Αναλυτικότερα πρόκειται για μια ρύθμιση που σκοπό έχει να προφυλαχτούν οι τιμές στα τρέχοντα επίπεδα μια ότι αν ένας πλειστηριασμός αποβεί άγονος, την επόμενη φορά που θα επαναληφτεί η τιμή εκκίνησης ξεκινά  χαμηλότερα κατά 20% και αν αυτό ξανασυμβεί τότε  μπορεί η τιμή εκκίνησης να μειωθεί έως και 40% έναντι της αρχικής. Συνεπώς γίνεται εύκολα κατανοητό πως σε μια τέτοια περίπτωση οι τράπεζες θα βρεθούν μπροστά σε νέες κεφαλαιακές «τρύπες» που θα πρέπει να καλυφτούν με επιπλέον προβλέψεις που με την σειρά τους  μπορούν να οδηγήσουν σε νέες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης με ότι αυτό θα σημαίνει.

Τι λέει η αγορά

Η στήλη απευθύνθηκε σε χρηματιστηριακούς και νομικούς κύκλους με τις απόψεις τους να συμφωνούν πως όντος ένας οποιουδήποτε οικονομικού μεγέθους μέτοχος, έχει δικαίωμα να γνωρίζει έστω και μεμονωμένα κρίσιμα γεγονότα που επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά τον ισολογισμό της τράπεζας, πόσο μάλλον τα συγκεκριμένα. Ενώ σημειώνουν πως βάση της χρηματιστηριακής νομοθεσίας επιβάλλεται να υπάρχει ισότητα όπως και ταυτόχρονη ενημέρωση των επενδυτών. Σε αντίθετη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με την λεγόμενη ασύμμετρη πληροφόρηση μια και όσο ισχυρά στεγανά και αν υπάρχουν σε μια τράπεζα είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην γνωρίζουν κάποιοι την έκβαση των πλειστηριασμών που αναμένεται να πραγματοποιηθούν μαζικά το προσεχές χρονικό διάστημα.